3e verslag van de reis naar Papua

                                                                          

Hier dan alweer het 3e verslag.

Het betreft een  "wandeling" of een "beklimming" naar een grot.   

Het is maar net hoe je het noemt.

 

                                                                                                
Na gisteren al op weg naar een waterval te zijn geweest (die al met een paar foto's de revue is gepasseerd, in verslag 2), gingen we nu met de auto maar een paar kilometer rijden en daarna verder lopen.

Eerst klimmen om bij het begin te komen.

                                                                            
                                                                     

                                              
                                                                                                
Was al warm gemaakt door aan mij aan te geven dat wij begonnen met naar een hangbrug te  lopen, die niet helemaal in orde is. Die ben ik ook een paar keer in Vietnam tegen gekomen en met die herinnering ging ik op pad. Na een kwartier lopen langs de snelstromende North Baliem River staan we bij de brug. We moeten nog wel een aantal betonnen treden op en dan kan ik de brug overzien. Gelukkig. Het valt mee, hij lijkt 150 meter lang. Ziet er redelijk uit. Wel wat plekken waar het hout wat los zit en de rivier blijft hard stromen. En de hoogte is een meter of 20 en natuurlijk als je op een hangbrug gaat lopen met een stel mensen dan gaat hij van links naar rechts. Gelukkig zit er op hoofd hoogte  een gespannen stalen kabel van 12 mm waar ik mij aan vast kan houden. Als fotomaker kom je soms achteraan te lopen. En heb gelukkig 1 foto kunnen maken. Aan het begin. Op 1/3 van de afstand had Anoek gelukkig Odie goed aan de lijn. Want die bleef met haar bek op de planken steken. Met de hulp van Marcel kon ze toch weer verder over de planken lopen. En zo hebben we allemaal de 1e hindernis overbrugd.
En wat was ik blij met mijzelf dat ik recht vooruit kijkend. Af en toe naar de planken met gebreken en overige gaten kijkend, stevig vasthoudend aan de stalen kabel veilig de overkant ook had bereikt.

Na de overkant te hebben bereikt gingen we verder. Na eerst een flink stuk op een redelijk breed pad te hebben belopen gingen we, links aanhoudend een smal pad op langzaam stijgend,tussen de diverse groenten enz. enz. Allengs  gingen we omhoog en konden we aan de rechterkant niet meer zien hoe hoog het al was en wat je links vanwege de bebouwde velden ook niet opviel.

Toen ik op een moment naar rechts wel kon kijken, realiseerde ik mij dat we toch al erg hoog zaten.

Soms kwam ons een enkeling achterop die ons wel wilde sturen, maar gezien zijn benevelde toestand meerdere doelen moest zien (later zijn wij hem aan de overkant van de rivier, op de terugweg, nog weer tegen gekomen, Hoe hij daar is gekomen hebben wij hem maar niet gevraagd) heb er maar geen foto van gemaakt. Weer verderop en nog wat hoger kwam ons nog een groep kinderen (van verschillende leeftijden) met een varken, of onder leiding van het varken, achterop. De kinderen zijn verder bij ons gebleven tot wij de hangbrug weer bereikten en een varken zag ik lopen bij de kampong (waarover straks meer).

Drink pauze voor Odie

Verbroeder- en verzustering

Wat mij opviel die middag is dat de werkelijke jongelui onder ons er aardig de sokken er in hadden berg opwaarts. Er werd allengs  toch vaker, achter in de groep klimmers, de vraag gesteld: "hoe ver gaan wij nog verder? Kwam toch nog een mooie bloem tegen. En heb die ook weer vastgelegd. Thuis bleek dat de foto ook nog gelukt was. Dus ook nog resultaat, zo hoog.

Had zelf er wel oren naar om eens te gaan kijken: "hoe kom ik weer beneden?"
Maar wat bleek er op dat moment!!!!!!!
Toen aan de, op blote voeten meelopende kinderen, werd gevraagd of zij een grot wisten in de buurt.
Bleek dat wij er bovenop stonden.
Iedereen was blij.

In het kwart linksonder zit de diepte van de grot

Naar beneden toe

Degenen die in de grot wilden, gingen naar beneden. En ik bleef boven. Zag het naar beneden klauteren en weer omhoog hetzelfde klauteren, niet meer zo zitten. En heb getracht daarvan ook nog wat van vast te leggen. En dat is ook gelukt. Dus niet voor niets naar boven geweest.
                                                                             

Ze gingen trouw weer mee naar boven

Maar de dames konden het zelf.

En nu moeten we weer naar beneden de hangbrug. Ik dacht , ja dan ga je dezelfde weg weer terug.
Maar dan is het toch goed dat er dan mensen bij zijn die weten dat het ook nog anders kan.

En het voordeel daarvan is ook dat je dan weer andere dingen ziet. Maar ook weer andere problemen tegenkomt. En die zijn dan weer om op te lossen. En leveren ook weer leuke foto's op, al zeg ik het zelf. Ben soms zelf het "lijdend onderwerp". De leverancier van die foto moet nog leveren.

Dus in plaats van terug gingen wij weer vooruit. En ja, het ging ook nog aflopend. We liepen verder en kwamen zowaar bij een, redelijk nieuwe kampong uit. Omdat ik vanuit een wat hogere positie over de afscheiding kon kijken zag ik warempel een standaard met 1m2 zonnepaneel staan. Nog wat rondgekeken aan de de buitenzijde.

De tijd is niet aan hun voorbij gegaan,

Onderweg naar ???????????

En zij weten het nu.

Toen was weer de vraag. Gaan we linksaf naar een voor mij onbekende brug of naar rechts waar ik na 10m1 de brug zag liggen van ongeveer 15m lang.. En wat voor een. Hij bestond uit drie verschillende stukken. Beginnend met een helling naar beneden (ala het vasthouden bij de hangbrug. Toen een vlak stuk van een meter of 3 en daarna weer omhoog. Er was al aangegeven dat de andere brug (die als wij naar links zouden gaan) nog minder begaanbaar was. Dus jou wat doe je dan.

Ben er naar toegelopen. Even  gekeken en toen maar gewoon gedacht. Jos, staat er als eerste voor dus nu gaan. Dan kun je door niemand gehinderd worden. En zo ging ik. Heb niet meer nagedacht, maar gewoon gegaan. Het eerste stuk lopend met de voet van inkeping naar inkeping. Mijn handen vastgrijpen aan een stuk hout dat zo'n 2m er boven zat. Toen over op het 2e deel dat vlak liep en het laatste deel. Valt niet uit te leggen hoe die brug er uit ziet. Zie de foto's die dadelijk gaan volgen.

Kwam als eerste aan de overkant en heb even symbolisch mijzelf op de schouders geklopt. Hoe de anderen het verder bekeken hebben, weet ik niet. Maar was erg blij. De kinderen van de kampong liepen vervolgens heen en weer over de brug. Maar ja, die hebben natuurlijk veel kunnen oefenen. Marcel ging een paar keer heen en weer om de kinderen te helpen. Anoek kwam er zelf over heen.
En Mintje was de laatste die de rij sloot. Heb van de overtocht nog wat foto's gemaakt, zoals je kunt zien. Was er nog 1 van mijzelf gemaakt die heb ik er ook maar bij gedaan.

Ik was de eerste hoor, anders hadden jullie er nooit zo opgestaan.

Het gaat om het resultaat en niet op de manier waarop.
Zo heb ik het ook gedaan. Bij mij stond de fotograaf aan
de overkant. Dus dan weten jullie wat je mist van de
nog niet geleverde foto.

                                                                                                 Hier moet nog een foto  komen






En toen weer verder op pad langs de rivier. Het bleek een breed pad te zijn van een aantal kilometers.
Mijn verwachting was dat we alleen verder zouden gaan. Maar de kinderen, nu zonder varken, vonden het schijnbaar toch wel zo gezellig dat ze met ons verder meegingen. Het werd een heel gezellig stuk. Kwamen op zeker moment de man weer tegen met te veel drank in zijn lijf. Maar hij bleef rustig zitten en hebben hem niet meer gezien.

Het was gezellig hoor.

Deze twee wilden niet helemaal in beeld

Zal ik nu doorlopen of niet?

Odie liep nog steeds mee aan de lijn en is ook mee de grot in  geweest. Ook de brug overgekomen
De kinderen hadden al gauw de bamboe stokken gevonden. Die hadden een mooi speelgoed voor de laatste kilometers.
Zag op zeker moment ook nog de plek waar wij eerder van het brede pad waren afgeweken en overgestapt op het smalle pad naar boven op zoek naar de grot.

Als je zo'n foto wilt maken, lukt je dat nooit.
Marcel is wel veranderd en waar is de rest van
Naomi gebleven. Zie maar 1 crocky schoen.

Toen kwam toch de hangbrug weer in het zicht. Bij het betreden dacht ik dat de locale kinderen wel mee zouden lopen naar de overkant.Later bleek dat ze maar tot aan de brug mochten gaan.
Alleen gingen ze tot een 10 m. de brug op. Ik liep aan het begin van de rij die de brug opging. Dacht toen bij mij zelf laat ik even wachten en als de laatste van ons op de brug loopt ga ik mee naar de overkant.
Ineens kreeg ik de kinderen door. Ze gingen aan weerskanten van de brug staan en plots gingen ze heel licht bewegen zodat de brug heen en weer ging. Ik zei "Toedak, don't do that. En bleef staan waar ik stond aan de zijkant van de brug. Ze gingen niet verder dus van het schommelen van de brug kwam niets terecht.
Dacht wel, wat krijg ik dadelijk als ik ga lopen. Goed vasthouden was de enige optie voor mij.

Maar wat gebeurde er?

Aan de overkant verscheen een oude dame die over de brug naar mijn kant moest. Ik ben toen ook maar gaan lopen over de brug en zonder schommelen ben ik aan de overkant gekomen.

Het is voor mij een fantastische tocht geweest vandaag.

Het klimmen had zijn charme. Maar vanaf de houten brug was het met de gemengde jeugd ook heel leuk en heb ik ook erg genoten. Mede door de oude dame die ook over de brug moest.

En met deze mooie foto eindigt dit derde verslag. Er zitten een heleboel foto's bij maar ik vond het moeilijk om uit deze serie een keuze te maken. Er zit veel actie in, maar ook rust.

Heb heel wat foto's gemaakt en in mijn dagboek ook nog aantekeningen.

Ik ga eens kijken of er nog wat bijzit om een volgend verslag in  elkaar te draaien.

Vind het leuk werken met de Blog.

Maar het zal er niet zo snel achter aan komen, als dit 3e verslag.

Groeten van Jos uit Wamena, op Papua 3-10-2011

Bij geven van reactie gebruik mailadres joskooijmans@gmail.com of gewoon je reactie plaatsen aan het eind van dit 3e verslag

•